Mapka dojazdu dostępna jest tutaj

Siedziby władz wojewódzkich i okręgowych Polskiego Związku Łowieckiego w Krośnie.

 

Ustawa z dnia 28 maja 1975 r. wprowadziła w Polsce dwustopniowy podział administracyjny. Z dniem 1 czerwca 1975 r. zlikwidowano powiaty i wprowadzono nowy podział na 49 województw. Do nowego podziału administracyjnego kraju dostosowano strukturę organizacyjną Polskiego Związku Łowieckiego, powołując 49 wojewódzkich rad łowieckich i zarządów wojewódzkich PZŁ. Pełnomocnikiem Zarządu Głównego PZŁ do organizacji Zarządu Wojewódzkiego PZŁ w Krośnie został kol. Jan Jakubowicz.

Pierwsza siedziba Wojewódzkiej Rady Łowieckiej w Krośnie i Zarządu Wojewódzkiego Polskiego Związku Łowieckiego mieściła się na obrzeżu Krosna, za parkiem na Zawodziu, przy ul. Okrzei 35.  Były to dwa niewielkie pomieszczenia w przybudówce do budynku z mieszkaniami służbowymi, dzierżawione od Nadleśnictwa Dukla. W pomieszczeniach tych wcześniej funkcjonowała kasa Nadleśnictwa, w związku z czym okna były zabezpieczone kratami, a drzwi wewnętrzne do gabinetu Przewodniczącego Zarządu Wojewódzkiego PZŁ były solidne i obite stalową blachą, za to drzwi zewnętrzne do pierwszego pomieszczenia – używanego wcześniej jako poczekalnia przed kasą, a zaadoptowanego na biuro głównej księgowej i instruktora – były wypaczone i nieszczelne.  wyposażenie tych pomieszczeń stanowiły typowe meble biurowe spisane ze stanu przez Ligę Obrony Kraju i Komitet Powiatowy Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Krośnie. Posiedzenia Wojewódzkiej Rady Łowieckiej, szkolenia, oceny prawidłowości odstrzału samców zwierzyny płowej i narady odbywały się w wynajętych lub udostępnionych nieodpłatnie salach i świetlicach krośnieńskich szkół, urzędów i zakładów pracy.

Od pierwszej chwili powstania wojewódzkich struktur PZŁ władze łowieckie czyniły starania o zakup własnej siedziby. Pomysłów było kilka, ale w końcu zdecydowano zakupić  prywatną kamienicę w centrum miasta, przy ul. Ordynackiej 4. Pieniądze na zakup siedziby zapewnił Zarząd Główny Polskiego Związku Łowieckiego w Warszawie. W dniu 26 czerwca 1978 roku przewodniczący Zarządu Głównego PZŁ prof. Jerzy Krupka i skarbnik ZG PZŁ Adam Gołąbek działając w imieniu Polskiego Związku Łowieckiego udzielili pełnomocnictwa kolegom: Janowi Jakubowiczowi i Kazimierzowi Krasowskiemu, do nabycia dla Polskiego Związku Łowieckiego od p. Bronisławy Matusz cyt: „zabudowanej nieruchomości położonej w Krośnie, przy ul. Ordynackiej 4, stanowiącej dom mieszkalny dwupiętrowy, wraz z gruntem pod budynkiem, za cenę 440.000,- zł”.        W Państwowym Biurze Notarialnym w Krośnie, w dniu 23 sierpnia 1978 roku zawarto warunkową umowę sprzedaży działki i budynku mieszkalnego za kwotę 440.000,- zł. Jak zapisano w akcie  notarialnym dotychczasowa właścicielka nabyła sprzedaną nieruchomość jako rekompensatę za mienie pozostawione poza granicami państwa. Budynkiem administrował Miejski Zarząd Budynków Mieszkalnych. Wszystkie pomieszczenia były zajęte: parter na działalność usługową, a I i II kondygnacja na mieszkania. Warunkiem przeniesienia własności było odstąpienie Prezydenta Krosna od prawa pierwokupu. Dzięki zabiegom działaczy łowieckich prezydent Krosna nie skorzystał z prawa pierwokupu i w dniu 26 sierpnia 1978 roku w Państwowym Biurze Notarialnym w Krośnie został zawarty akt notarialny przeniesienia prawa wieczystego użytkowania na Polski Związek Łowiecki.  Niezwłocznie podjęte zostały starania o wykwaterowanie najemców i lokatorów kamienicy:

- Pracowni Modniarskiej p. Jadwigi Romanowskiej, który zajmował dużą salę o pow. 24 m2 na parterze budynku,

- Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Handlu i Usług w Krośnie, zajmującego lokal na parterze o  pow. 13 m2, użytkowany jako magazynu opakowań sprzętu RTV,

- starszego małżeństwa zajmującego lokal mieszkalny o pow. 34 m2, składający się z pokoju, kuchni, przedpokoju i łazienki, położony na I piętrze,

- dwóch sióstr zajmujących dwupokojowe mieszkanie o pow. 25 m2 na I piętrze,

- starszej pani, która mieszkała w jednym pokoju  o pow. 14 m2 na II piętrze.

Warunkiem przydzielenia lokatorom nowych mieszkań było wpłacenie przez Polski Związek Łowiecki wkładów do spółdzielni mieszkaniowej. Warunek ten został spełniony 30 września 1978 roku, kiedy to Zarząd Wojewódzki Polskiego Związku Łowieckiego w Krośnie wpłacił do Spółdzielni Mieszkaniowej w Krośnie kwotę 47.600,- zł jako wkład na dwa mieszkania M 2. Mimo zapewnień i obietnic składanych przez przedstawicieli najwyższych wojewódzkich władz administracyjnych i partyjnych otrzymanie mieszkań zastępczych okazało się bardzo trudne.  Doprowadzono nawet do wydania w dniu 14 lutego 1980 roku przez Urząd Miejski w Krośnie nakazu opróżnienia lokalu zajmowanego przez zakład modniarski i nakazania remontu tego pomieszczenia. Wszczęte zostało również postępowanie sądowe o eksmisję lokatorów. Procedury te nie dały jednak spodziewanych efektów, doprowadziły jednak do przyznania w dniu 12.06.1980 roku jednej z rodzin, mieszkania zastępczego z puli Prezydenta Miasta Krosna na rok 1980 – co nie było jednoznaczne z otrzymaniem mieszkania. Dopiero w kwietniu 1982 roku los dopomógł w przejęciu jednego pomieszczenia na II piętrze, a właściwie na poddaszu, gdyż zmarła zajmująca je lokatorka. W dniu 1 maja 1982 roku siedziba Wojewódzkiej Rady Łowieckiej i Zarządu Wojewódzkiego PZŁ w Krośnie została przeniesiona do własnej kamienicy przy ul. Ordynackiej 4. W biurze panowała niesamowita ciasnota. W jednym pokoiku o pow. 14 m2 stały dwie szafy z aktami i trzy biurka, przy których pracowali: Przewodniczący ZW PZŁ, główna księgowa i instruktor. Odbywały się tam również posiedzenia pięcioosobowego Zarządu.  W lipcu 1982 roku przejęto pomieszczenie na parterze zajmowane dotychczas przez zakład modniarski i przystąpiono do jego generalnego remontu. Były to czasy, gdy o każdy worek cementu, o każdą deskę, czy nawet o żarówki trzeba było pisać podania i zabiegać o przydział. Remont trwał do połowy 1983 roku. Oddanie do użytku sali narad na parterze budynku pozwoliło na odbywanie posiedzeń Wojewódzkiej Rady Łowieckiej, prowadzenie kursów i narad we własnej siedzibie.  Po sześciu latach starań jedna z rodzin zajmujących dwupokojowe mieszkanie na I piętrze otrzymała mieszkanie spółdzielcze. W połowie roku 1984 przystąpiono do remontu pomieszczeń i wyposażono je w nowe meble biurowe. Jak trudne to były czasy wspomniano powyżej. Przytoczę jeszcze jeden przykład panujących wówczas zwyczajów: Złożyliśmy  do Wojewódzkiego Przedsiębiorstwa Handlu Wewnętrznego w Krośnie zapotrzebowanie na 4 biurka. Okazało się, że biurka jako towar deficytowy sprzedawane są w ramach tzw. „sprzedaży wiązanej” z kwietnikami. Kupiliśmy więc 4 biurka i 4 kwietniki, które raz, że nie przypominały kwietników, to jeszcze nie nadawały się do żadnego innego zastosowania. Przeniesienie biura Zarządu Wojewódzkiego PZŁ na I piętro znacznie poprawiło warunki pracy i obsługi myśliwych. Pozostałe pomieszczenia na I piętrze nadal zajmowała pani, która w międzyczasie została wdową. Cały czas trwały starania o odzyskanie zajmowanych przez nią pomieszczeń. Funkcjonowanie biura w bezpośrednim sąsiedztwie starszej, chorej pani stawało się coraz bardziej uciążliwe. Czas rozwiązał problem i na początku roku 1996 pomieszczenia zostały zwolnione. Jeszcze przez kilka miesięcy trwały spory ze spadkobiercami zmarłej lokatorki, ale w maju 1996 roku przystąpiono do kapitalnego remontu odzyskanych pomieszczeń i  adaptacji strychu na salę szkoleniową. Wycięto część więźby dachowej, którą przed II wojną światową wykonano - jak stwierdził konstruktor: „na złość inwestorowi”. Wyposażono salę w stoły i krzesła zakupione po żmudnych poszukiwaniach w hurtowni mieszczącej się w starej stodole w jednej z podrzeszowskich wiosek. Wymieniono stolarkę budowlaną w całym budynku, wykonano centralne ogrzewanie, nową instalację gazową, elektryczną i dodociągową, na dachu położono nową blachę, wymieniono posadzki i tynki  oraz wyposażono wszystkie pomieszczenia w niezbędne meble i urządzenia techniki biurowej.

Osobny rozdział w historii budynku, to pomieszczenia na parterze. Wykorzystywano je początkowo jako sale posiedzeń, narad i szkoleń. Jednak mała powierzchnia tych sal powodowała znaczną ciasnotę, a ogrzewanie piecykami gazowymi stanowiło zagrożenie i niewygody. W roku 1991 pojawiła się szansa na wydzierżawienie tych pomieszczeń na prywatną aptekę. W czasach wielkiej prywatyzacji i wolności gospodarczej powstał pomysł utworzenia  spółki cywilnej z osobą posiadającą stosowne uprawnienia farmaceutyczne i uruchomienia na parterze budynku własnej apteki. Po negocjacjach została powołana Spółka „Hubertus”, której zadaniem było prowadzenie apteki. Apteka „Hubertus” funkcjonowała do roku 1998, kiedy to współwłaścicielka otworzyła własną aptekę i wycofała się ze Spółki. W miejsce apteki w roku 1999 powstał sklep myśliwski Zarządu Wojewódzkiego Polskiego Związku Łowieckiego w Krośnie. Z założenia sklep ten miał służyć myśliwym i nie był nastawiony na zyski. Stanowił on poważną konkurencję dla sklepu myśliwskiego „Jedności Łowieckiej”, która chyliła się ku upadłości.  Okręgowa Rada Łowiecka uchwałą z dnia 27 września 2002 roku postanowiła przeprowadzić prywatyzację sklepu w drodze przetargu.  Odbyły się dwa przetargi, które nie wyłoniły dzierżawcy sklepu, co doprowadziło do jego likwidacji z końcem roku 2002.  Zwolnione pomieszczenia zostały w roku 2003 wydzierżawione Spółce Cywilnej „Sara” na sklep z pościelą. W połowie roku 2010 Spółka „Sara” wypowiedziała dzierżawę ze względu na nierentowność sklepu.  Zwolnione pomieszczenia przeznaczono do wydzierżawienia. Przez rok nie znalazł się żaden dzierżawca, a na krośnieńskiej starówce pojawiły się liczne, wolne pomieszczenia handlowe, których dotychczasowi użytkownicy przenieśli swoje sklepy do nowo otwartych galerii handlowych. W tej sytuacji postanowiono pomieszczenia na parterze zaadoptować na sale posiedzeń komisji problemowych. Pod koniec września 2011 roku, dość niespodziewanie pojawiła się szansa wydzierżawienia parteru budynku z przeznaczeniem na sklep myśliwski. Po niewielkiej modernizacji i przystosowaniu pomieszczeń do obowiązujących przepisów od połowy listopada ma rozpocząć działalność Sklep Myśliwski „Diana”.

Krosno, 7 XI.2011 r.